ProfpestDDD
  1. Firma
  2. Usługi
  3. Porady
  4. Sklep
  5. Kontakt

Zwalczanie gryzoni

Zabudowania gospodarskie nęcą gryzonie z całej okolicy, a po zwabieniu szkodników dostarczają im ciepła, licznych kryjówek, pokarmu i wody. Od nowoczesnego farmera wymaga się, aby pierwotna produkcja żywności odbywała się w środowisku wolnym od gryzoni. Nadal najskuteczniejszym sposobem walki z myszami i szczurami w zabudowaniach inwentarskich i w ich okolicy jest stosowanie rodentycydów, czyli środków gryzoniobójczych.

Trutkę umieszcza się w karmnikach deratyzacyjnych, np. typu PODŁUŻNY KARMNIK. Do wyboru są też karmniki przeznaczone na szczury i myszy: RATAEGIS - karmnik na szczury, EKSTRA KARMNIK na szczury (RATNZ), RATZ - karmnik na szczury dwuczęściowy, albo tylko na myszy: AEGIS-MUISPANF - karmnik na myszy, a nawet KARMNIK KARTONOWY na myszy.

Eliminację gryzoni lub zapobieganie ich występowaniu w gospodarstwie osiąga się za pomocą urządzeń deratyzacyjnych ustawionych w bariery (pierścienie):



W barierach tych mogą być umieszczane karmniki deratyzacyjne z rodentycydem, łapki na myszy i łapki na szczury, a także pułapki żywołowne na myszy lub karmniki deratyzacyjne EKSTRA KARMNIK na szczury (RATNZ) z łapką (lub łapkami) w środku.

Zwalczanie gryzoni na zewnątrz budynków

Bariery na zewnątrz budynków najczęściej tworzą wyżej wymienione karmniki deratyzacyjne, w których wykładana jest trutka na gryzonie (rodentycyd), np. Karmniki chronią trutkę przed wilgocią i kurzem, dostarczają gryzoniom miejsca, gdzie w spokoju mogą pobrać zatruty pokarm, oraz zabezpieczają trutkę przed dostępem dzieci i zwierząt domowych.

Jeśli gryzonie stale przychodzą z otoczenia na teren gospodarstwa, wtedy tworzymy na zewnątrz budynków dwie bariery ochronne przed gryzoniami:



Karmniki należy ustawić w odległości od 15 do 30 m jeden od drugiego, w zależności od zagrożenia od gryzoni. Wszystkie karmniki deratyzacyjne I i II bariery powinny być zamontowane na stałe do ściany budynku lub do podłoża, a gdy podłoże jest miękkie - do umieszczonych w ziemi płyt chodnikowych o wymiarach 30 cm x 30 cm. Na pokrywie karmniki należy oznaczyć ostrzegającym opisem: „Karmnik Deratyzacyjny. Nie Dotykać. Uwaga! Wyłożona Trutka Na Gryzonie”. Karmniki deratyzacyjne należy następnie ponumerować i ich rozmieszczenie należy nanieść na plan sytuacyjny gospodarstwa. W karmnikach (po zamocowaniu na stałe) umieścić w rynience trutkę.

Karmniki w obu barierach pełnić będą podwójną funkcję: będą niszczyć szczury oraz myszy i jednocześnie będą służyć do monitorowania ich aktywności i do oszacowania ich liczebności na podstawie ilości pobranej trutki (szczur wędrowny zjada 28 g pokarmu dziennie, a mysz domowa - 3 g).

Częstotliwość inspekcji i obsługi karmników deratyzacyjnych ustawionych na zewnątrz budynków zależy od aktywności gryzoni, pory roku i rodzaju trutek lub pułapek. Karmniki mogą być przeglądane co tydzień, 2 razy w miesiącu lub 1 raz w miesiącu. Po stwierdzeniu dużej aktywności gryzoni na terenie gospodarstwa (np. w okresie jesiennym i wiosennym) karmniki należy sprawdzać co 2 tygodnie, potem - co 4 tygodnie. Należy dbać o to, aby w karmnikach nigdy nie brakowało trutki.

W czasie każdego przeglądu karmników deratyzacyjnych (jednak nie rzadziej niż raz na miesiąc!) ocenić należy stan pomieszczeń, budynków i ich otoczenia pod względem sanitarnym. Zwrócić należy uwagę na te aspekty higieny, które sprzyjają gryzoniom i mogą prowadzić do zwiększenia problemu ze szkodnikami.

Karmniki deratyzacyjne należy czyścić podczas każdego ich przeglądu, a gdy w karmniku zostanie znaleziony martwy gryzoń, to po jego usunięciu, należy je zdezynfekować preparatem dezynfekcyjnym. Martwe gryzonie znalezione w czasie inspekcji należy umieścić w woreczkach foliowych, następnie wywieźć poza teren gospodarstwa i zakopać na terenie nie użytkowanym rolniczo. Miejsce po znalezionym gryzoniu należy zdezynfekować preparatem przeznaczonym do powierzchni, np. Dezynfektol B lub Despadac.

Nory gryzoni, miejsca gniazdowania gryzoni i ich ścieżki, a także inne warunki sprzyjające gryzoniom i innym szkodnikom należy na bieżąco usuwać z całego terenu gospodarstwa.
Jeśli zostanie stwierdzona duża aktywność gryzoni w barierze II, wówczas należy rozważyć możliwość zwiększenia liczby karmników deratyzacyjnych w obrębie I bariery (tj. wokół ogrodzenia) lub zmianę ich usytuowania. Rodentycyd należy wykładać w karmnikach w takiej ilości, aby trutka nie została wyjedzona między inspekcjami.

Zwalczanie gryzoni wewnątrz budynków

W pomieszczeniach budynków magazynowych i inwentarskich najważniejszym szkodnikiem jest mysz domowa. Do jej zwalczania stosuje się następujące sposoby: (a) rozmieszczanie małych karmników (pojemniki) z trutką wzdłuż ścian lub (b) rotacyjne przemieszczanie dużych karmników deratyzacyjnych z trutką.

Mysz żeruje „nerwowo”, w wielu miejscach w ciągu nocy. Nie najada się do syta w jednym miejscu - skubie tu i tam. Dlatego należy umieścić dużo karmników (pojemników) z małą ilością trutki (25-30 g) w wielu miejscach wzdłuż ścian pomieszczenia, np. co 3 m wzdłuż ścian i w przejściach, szczególnie tam, gdzie za pomocą przynęty stwierdzono wcześniej aktywność szkodnika. Przynęta jest bardzo atrakcyjna dla gryzoni, a jednocześnie długo zachowuje swoje właściwości w miejscach wilgotnych. Bloczek przynęty można z łatwością umieścić w różnych karmnikach i pułapkach.

W przejściach i na powierzchni podłogi przy wejściu i wyjściu należy zainstalować stałe karmniki deratyzacyjne z trutką (przy zwalczaniu mysz - w odległości 3.0 m, a w przypadku gubienia szczurów - w odległości ok. 15 m jeden od drugiego). Wyłożoną trutkę należy kontrolować co tydzień, a ubytki uzupełniać. Jeśli wyłożenie trutki daje wyniki pozytywne (czyli jest pobór), karmniki należy sprawdzać co 2 tygodnie. Trutkę należy wymienić, jeśli jest zawilgocona, zakurzona, spleśniała lub stęchła.

W pomieszczeniach z małą aktywnością gryzoni, trutkę można wykładać tylko tam, gdzie stwierdzono ich aktywność, ale jednocześnie należy ograniczyć szkodnikom dostęp do pokarmu.

Jeśli nie mamy wystarczającej liczby karmników deratyzacyjnych, wówczas możemy zastosować rotacyjne przemieszczanie kilku karmników RATAEGIS, ROGUAR RATNZ lub RATZ. W każdym karmniku umieszczamy po 0.5 kg trutki i rozstawiamy je wzdłuż ścian i przejść w odległości 30 m jeden od drugiego. Co 3 dni przesuwamy je o odległość 2.5 m, np. zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara. W ten sposób każdej mysiej rodzinie podajemy trutkę „pod nos”. Metoda ta nie jest skuteczna tylko tam, gdzie pomieszczenia od dawna są zasiedlone przez liczne gryzonie.

Wewnątrz budynków można zdecydować się na mechaniczne metody zwalczania gryzoni za urządzeń mechanicznych, które są zastawiane w celu schwytania lub uśmiercenia gryzoni. Wyróżnia się następujące rodzaje pułapek: rowy chwytne, naczynia wkopane w ziemię, pułapki kleszczowe, myszołapki i szczurołapki (potrzaski, gilotynki), chwytacze gryzoni (= pułapki żywołowne) i płyty klejowe.

Pułapka klejowa jest płytą pokrytą nieschnącym i mocnym klejem, który może zatrzymać mysz lub szczura. Pułapka dostarczana jest razem z tunelem, który chroni klej przed wilgocią i kurzem, a jednocześnie zasłania przed wzrokiem osób postronnych złapane gryzonie do momentu ich sprzątnięcia. Pułapki klejowe ustawiamy w pomieszczeniu wtedy, gdy gryzonie nie reagują na żywołapki lub łapki zatrzaskowe. Umieszcza się je w miejscach przemieszczania gryzoni, zwykle na podłodze przy ścianie.